صورت‌سازى است . اعلاميهء حقوق بشر هم مثل اعطاى آزادى شاه است به مردم ! فضاى باز سياسى و آزاد است ! مسأله حرف است . اصلًا در دنيا اين حرفها از اشخاصى است كه يك مبادى ندارد اعتقاداتشان ، بىمبدأ است ؛ يعنى جز مبدأ مادى فكرى ندارد تمام اين حرفها ، همه‌اش بىربط است . حفظ حقوق بشر حكومتى مىتواند ادعا بكند كه حقوق بشر را حفظ مىكند كه دولتش مبتنى بر يك عقايد الهى دينى باشد ؛ و خودش را مسئولْ پيش يك قدرت بزرگ بداند . آن اشخاصى كه خودشان را مسئول نمىدانند پيش يك قدرتى ، قائل نيستند . به يك قدرت بزرگى توجه ندارند ، به يك قدرت عظيمى ، به يك مسئوليت واقعى . اينها هر چه ادعا بكنند كه ما بشر دوست هستيم و ما مىخواهيم حقوق بشر حفظ بشود و ما مىخواهيم ، ادعاست ؛ هيچ واقعيت ندارد . تا آن نقطهء اصلى كه نقطهء اتكاست ، خدا نباشد و خوف از او نباشد و خوف از مسئوليت روز جزا نباشد ، اين بشر هرج و مرج مىكند ، به تباهى مىكشد . طبع انسان اين است كه از همين كارهاى خلاف بكند ؛ طبعى است . اگر سر خود باشد متعدى است ؛ آنى كه انسان را به راه مىآورد و كنترل مىكند و راهش را معين مىكند ، آن ديانت است كه مىتواند كنترل كند . آن اعتقاد به يك مبدأ و يك معاد است كه مىتواند انسان را بازدارد از اينكه در خلوت هم كه هيچ كس نباشد خلاف نكند . اين همهء حرفها كه شرافت يك شخصى اقتضاى كذا مىكند ، انساندوستى يك شخصى اقتضاى كذا مىكند ، اينها حرفهايى است كه ما باورمان نمىآيد كه اين انساندوستها و اين شرافتمندها يك همچو مردمى باشند . همين انساندوستها هستند كه مىآيد در ايران با آن كشتهء جمعهء سياه . اين انساندوستى كه يك ميليارد جمعيت زيردستش است « 1 » و مىگويد من انساندوستم و كمونيستم و كذا ، مىآيد ايران از روى اين كشته‌هاى ما با هليكوپتر رد مىشود و

--> ( 1 ) - هواكوفنگ ( رئيس جمهور چين ) .